Sêr çirrê (Yenê) dew di, cinî dewîcûn dorê aw ser dun pîyor. Qalon bê edebu yew bînanra dunî.
Yew cenî vana:
— Mi mîyerdê xo eşt to ser!
A bînîz agêrena, vana:
— Mi camerd na dew pîyor eşt to ser!
In qalonê bê edebî binatê in cînan di berdevam kênî.
A roc Şex Tahar Efendi yênû dew û yew qeflê însanan dima Şex'îd estî. Yên bênî nizîyê hênî.
Ê cênonra yew çim ginena Şex û vana:
— Ez Şex Tahar erzeno to ser!
Na qal şina, Şex goşa.
Şex Tahar yarun yew merdim bi.
Dew di yew merdim esto, namê ey Êl Şek bi. Yew çutê gayûn yi estibî. Gay yi namdar (êsayê) bî. Gayîn Êl Şek yênî Şex vîr.
Şex xob xo huyenû û vînû:
— De bonîn, in cînanra hê vanî se?
Ez çê zê gayûn Êl Şek miqat kerde nîyu, bêrz şima hurdînîz ser.
Ez encax eşkena bêrzî yew ser!
Cemaat Şex huyenî û vanî:
— Efendî, ti goşpa med, inî bê edebî!
Yênî vêrî hênî, cenî veng xo birnênî.
Şex vano:
— Zê şima nîya, şima eyr ez hetekna wo. Rêna in qede mekerîn. Bê edebî hol yew çî nîyu. Şima dewîc yew bînanê; zerrê yew bînan meşiknîn.
Dunû ra û hênî verra vîyerênî...
Irfan Kaya