Çırê Musyon

6 Eylül 2017 Çarşamba

Anadolu yerlilerinin hazin sonu

Bugün 6-7 Eylül cumhuriyet tarihinde isikli geceler olarakta anilir..
Bu devletin dönemsel olarak organize edip yürürlüge koydugu bir konseptler gelistirildi.
Bin yillardir bu cografyada Türklerle birlikte yasayan halklarin kaderidir bu.
Rumu devsirilmis Ruma,

Ermeniyide devsirilmis Ermeniye vurdurdugu gibi.
Bir zamanlar bir röportaj ve o dönemlerde bu olaylara karismis iki karadenizliye ait iki can sikan yazi okumustum.
Ikiside devsirilerek Türklestirilen, hayvan gibi kendi milletlerinin üzerine sürülmüs iki katil ve hirsiz.
MIT ci Oktay,
Selanikte M.Kemalin güya dogdugu eve pravakasyon amacli bomba atar.
Eli kulaginda MIT ciler Istanbulda propaganda yaparak bu bombalamayi duyurur duyurmaz,
capulcu a sosyal,üretim disi lümpen cahiller sürüsü ve onlarin elebaslari polisin denetiminde ise koyulurlar.
Basta zengin ve elit Rumlar olmak üzere,
bütün gayrimüslimlere ait is yerleri ve evler basilarak yagmalanir.
Yüzlerce kadin ve kiza tecavüz edilir ve katledilirler.
Bütün mal varliklarini bir gecede yitiren gayrimüslimler anavatanlarini terkederek vatansiz kalirlar.
1920 lerde Karadenizde baslatilan Rum kiyimi 1957 lerde böylece tamamlanir.
Karadenizin yerli halklarindan rumlar, katledilerek,sürülerek,zenginlikleri ellerinden alinarak böylece bitirilme noktasina getirildiler.
Geriye kalanlar ise müslümanlasarak ancak canlarini kurtardilar ve Türklestirildiler.
Bugün karadeniz ahalisinde Türk milliyetciliginin ve ulusalciliginin tabanini olusturnda bu asimile olmus Rumlardir.
En cokta kendi halklarina düsmandirlar.
Selanik bombacisi pravakatör daha sonra Kayseri ve Nevsehire vali atanarak taltif edilir.
Ortadogudaki lider protipileride bep böyle.
Demek ki Ortadogu gercekligi budur.
Ortadoguda akilli,zeki,bilgin insana ihtiyac yoktur.
Eli kanli katillere hep ihtiyac duyulmustur.
Ayni zamanda en cok sevilen ve hayranlik duyulan insan müsvedeleri tipler.
Arkalarinda her daim yiginla sürüler olmustur.
Güce tapan bu cografyada,
eskidende simdide hep böyleydi.

Irfan Kaya

3 Eylül 2017 Pazar

Mal, millet, min û to zê cîyo!


Yeno mi vîr, nêzdîkî 30 serrî verî, cuwaver lacê Mehmed Zekî Efendî, Şex Feyzullah Efendî, şî bi Tarbasûn û Çilkonî.

Dewîcu, sêr cuyîn de, 10 têllîs çeltuk zika dabî ci. Şex ma 9 têllîs çeltuk sêr cuyîn de roşen duno, vahar çeltuk perûn xo geno. Yew têllîs zî ardi bî Çolig, dikanê zomay ma de nêbî ro.

Vaştî bî:
“Bero fabrikad riz veco û semedê wêr, bero kê xo.”

Rehmeta babî mi şino dikanê zomay. Onêno yew têllîsê çeltuk pê berî dî, vinertêya.

Zomayra perseno:

— Na têllîsê çeltuk ê kama?

Zoma vano:

— A têllîsê Şex Feyzullaya.

Vendenû rehmeta Êlî, hamalê Sivonîciyê, beno. Vano:

— Êlo, na têllîsê çeltuk ti bên çarşuyê cêr fabrikê Arîf varê merg. Yo riz vecenû, ti bên kê ma.

Êl, hamalê çuvalê çeltuk geno xo ser û kift beno fabrikad. Hetî yerîya riz veciyeno, Êl çuvalê riz geno û beno kê ma.

Rocê bîn Şex yeno dikanê zomay. Onêno têllîsê çeltuk cê xo de nîyo.

Zomayra vano:

— Çeltukê mi ho çado?

Zoma vano:

— Vullay, vistorê mi amey dikan, persê çeltuk kerd. Mi va: “Ê Şex Feyzullaya.” Goştarîyê mi nêkerd. Venda Êl Sivonîciyê amey, girot û berd fabrikad, riz veciyê û berd kê xo.

A hêl rehmeta babî mi kueno zerê dikan.

Şex vano:

— Keko, qêy to têllîsê çeltukê mi berda?

— A zika bî dewîcu, da bî mi!

Babî mi Sex ra vano:

— Çeltuk çara bîyê ê to?

— Ê dewîcuno!

Zomay, bê qesem, beno hakemê meselê:

— Mal, devîcu min û to zê cîyo! Vullay ez tora hîna feqiro. Zika torî şîna û qey merdim feqir zê mîr nêşina?

Şex venge xo nêkeno. Rehmeta babî mi veciyeno teber û şino.

Şex zomayra vano:

— Ti êyr taşt dun mi!

Zoma vano:

— Tamam, Efendî!

Şex zomay geno û ben Loqontê. Çahar tene kebab xo vênû.

A hêl rehmeta Şex Mehyeddîn Kelaxsî ucara vîyereno. Vendenû êyd zî.

Rehmeta Mehyeddîn vano:

— Feyzullah, in êhmaq to çad diyu to ard Loqontê?

Feyzullah Efendî veng xo nêkeno.

Yo zî 3 hiri kebabu xo venû, varzêni wi. Şinî yew heta. Zoma zî şino dikan.

Hetî yerîya ez şîya dikanê zomay. Zoma ho qerqiliyeno.

Mi va:

— Sebîyo?

Va:

— va hal meselê! Baykê to in qedeya! Yo riz berd kîyê şima, wênî! Cirmê rizê şima zî ez dano!

Vullay, mal, millet, min û to zê cîyo! Çeltukê Şex şî, zika rehmeta babî ma mend, perê kebabê Şex zî zoma dawo!

Homa rehmê xo hîri hemin zî bikero.

Eyr, yî dinyad nî la, belê ma rê in meselê wes verdê ma; hê meselon yîn ser xebêr danî.

Irfan Kaya