Êyr mar veng lazim o, gurê û bîn lazim nîyû.
Hêcî rocek şin Züwer.
Benu meymanê dostê xwu, Hecî Filît.
Hurd heme zi zaf yarun merdimîb.
Hecî niweşîyê kanser bibi û qirikê xora emelîyat bibi.
Hecî vengê xo kerdibî vîn.
In wazîyêt Hecî ser zaf tesîrû pîl viraşti bi.
Doktorun yew hacet dabî ci. A hacet nênî bîn qirikê xwu û encax eşkênî pê qisê bikû.
Hecî Filît, dostê xo Hecî Hesen ra vun:
— Hecî, starê mi biya sist, ez nêşkêna hîn pê o gurê bikerî?
Hecî Hesen vun:
— Hecî Filît, in seron ra pê ti star pê sekên?
Mar êyr, star lazim nîya, mar veng lazimo.
Ma gera vengê xo bid milletê xo hesînayiş.
Milletê ma hema dehway xo di tepîya ya, aya nibîya.
Ti wazênî se? Ez starê xo bidî to, ê mi hema gurê vênena.
Ti wazênî cênekê mi Fat ra pers bikî.
Ti vengê xo dûn mi, ti vûn se?
Na qalê Hecî Hesen sera, Hecî Filît vengê xo birnenû.
Irfan Kaya
