Yew rahip û yew şofêrê otobêsî piya, heman rocî, mirênî û şinî ahîret.
Şofêr waxtê cuwayişê xo di zaf xirab erebê romitîn. Berê cennetî de, Aziz Peter şinû verê înan û vano:
— Cinişin erebê mi, ez şima berî cayê şima, şima mocnena.
Yew mudet pê, erebê şofêrî şinî binê yew quê di. Sêr 50 donim erazî vêr yew kom di Aziz Peter vindarnênî.
Aziz, rahipî ra vano:
— İta kê to û ebedî, û erazî to nêwê yo.
Hem tera baxçeyê to zaf zerrgûn o, hem zî hozê awî tede esto. Zerrê kêyê to di zî zaf kitabî estî. Ti ita de îsrahat kena û kêfê xo kena.
Dima, Aziz şofêrî ra vano:
— Erebê xo de roniş, ma şinî cayê to.
Piya, rêyar xo de şinî, miyanê yew gema pîlî ra vîyarnênî.
Guêl û dêrê tede estî. Ucera vîyêrênî û yew cayê düzî de vindênî.
Sêr 500 donim erazî de yew şatoyê pîl esta û tede 200 ode estî. Aziz şatoyê şofêrî mocneno û vano:
— Inê to ya.
Êra tepîya ti cuwayişê xo îtad kenî.
Binê emrê to de xizmekarî estî. Ti çi biwazî, xizmekarî to anî ca.
Aziz şofêrî ra xatir wazeno û tepîya agêreno.
Şofêr şaş beno, agêreno cemê Aziz û vano:
— Aziz Efendî, na rind bizanê:
Ez tora zaf hurmet kena, labelê qey ez rahipî ra hîna zaf bîya waharê mal û milk? Mi çi kerdo?
Aziz vano:
— Şofêr Beg, xizmetê to hîna zaf bîyo, goreyê rahipî.
Ti mi pers bikî, to hîna zaf însan erşawitî cennet. La rahip çi kerdo?
Waxtag ti niştînî sêrê erebî, zerrê erebî de çend însanî esti bî. Pîyorî salawat anî. Rêya sevabî ra ti hîna zaf sevab qezenc kerdo.
Rahip tewê nikerdo, cê xo dî ronîşto, ha raşt ha xeletera zaf kêm însanî erşawitî ita, cê ma.
Rahîb holnexebîtyo, îkêz omo itya israhat biko.
Bon mira Sofêr beg,
to yew rocî de hindê rahibî însanî erşawitbî ita.
No semed ra, mîkafatê to, ê rahipî ra hîna zahfo.
