Vano: “Malla, kî vecî serê koyan, semedê milletê xo şer bikerî başû, kî nimac bikerî başû?”
Malla Ewdila vano:
“Xorto, ti destmacê xo bigerî, dima vinderî serê secadî, nimac bikerî. A hêl yew merdim biyerû bi cemay daykê to û tecawuz daykê to bikerû, ti sekenî?
Ti ew waxt nimac xo devam kenî, yan ti nimac ca verdên, ew merdim pîsî di pîyordayiş kên û dayê xo xelasnênî?”
Xort vanô:
“Malla, ti bîy toş, ti vanî se?
Ez nimac ca verdena, ewîlî dayê xo xelasnêna.”
Malla Êwdila, dima cevabê xort dano û vano:
“Bonî rî mira, xorto!
Zuvanî kî zê daykê kîyo, kî heta daykê xo nê xelasn, nimacog kî kenî, yew xeyr yî çinû.”
