Qijê mehlê Musyun, vêr bêr Xel Mêh Xun ra, legên (paxir) desmac yi tiravên bên roşên û pê şin sinema.
Cênekê Xal Xel, Sakina Honim, pê hesiyena qicûn mehla legên tiravit.
Sakina Honim zuar nuna dadîyê qicon ser û vuna:
“Gera vera legên şima, her kîye yew bar kolî mîr bîyar. Şima nîyar, ez gerê qicon şima huqmatid kena.”
Xal Xel na xeber eşnawên, şin kê ê qicun, dadî û babî yinra vunû:
“Sûc qicon çinû?
Qicun hol kerda cîr, helal weşî bî.”
Ina kerdenê mîna ez ha vênena.
“Kî çi fehla xirab bikêr, rob erê yena kî ver.”
Waxt cahîlê xwid mîz, yew Astuar tiravitîb.
Mi wahar Astuar zaf vistibî tengunê.
Homa zûn wahîr Astuar ci zot day mîr.
In zot ê merdimê qabul bîy.
Xal Xel vunû:
“Ma 1925 di, hadisê Şex Seid di, ma bibî mehqum.”
Embaz mi Hês û Yad begun bî. Qiyamra pê nizdê pênc ser ma sêr koyuna gêrênî.
Yew ruec ez oma dewê xo, Çirîs.
Yew gerê mi kerdibî, mifrêzê huqmat dormalê dew girotib.
Ez rema wa, mi dima eskerû gulê nê mina.
Yew gule ginab alişkê min het bînra wecîyabî.
Guên mira zaf rişyabî.
Ez xob xo fikirya wa: “In esker rêçê guên ra mi vênênî.”
Mi lingê xora sol xwî vet û bîn cênê xod tepîşt.
A guên rişyê zerê solûn mî; zerê sol mi bib pirrê guên.
Bîn dewê mad dere bibi, ez kota mîyan ê derî, sera ser ez rema wa.
Mi reçê xo kerdib vîn û ew qede ez xelîsya wa.
1930 di êf vecîya, dima ma bîy serbest.
Homa rehmê xwi Xal Hêlîlo ê merdiman verînanîr biker.
Irfan Kaya