Yew Merdim, mudê û derg cir qij nêbinî
Ê merdim pîyore heqîmon û nêweşxonon ra cêne xo çarnênu. Qayîlo semeday qij a yew dermun vênu.
Cenê xo pîyorê mallon û ziyarûn ser çarnênu, la belê nêşkenu yew dermon semeday qij bîyayîş vînu.
Daykê ê merdim zî zor nûna lacê xo ser vuna:
— Na cêne to qijan nêuna, ti gera bizewcî.
A merdim zî cêne xora zaf hes kenu, qayil nîyu cêne xo ser yew wesnî bîyaru.
La belê cêne ê merdim zî zaf fendkera pê weyînu û fendunê mêrdê xo hol bestena xoya. Çimê ê merdim bê cêne xo kes nêvînenu.
Cênî qayîla visturiyê ey fekê xo ê ra veradu.
Cênî û mêrdê yê xo mîyandi yew pîlon virazênî.
Cênî vuna:
— Mêrik, tı zî şue mêine bi, dima bê dayê xo ra vacê: “Qij mira nêbenî.” Encax ew waxt dayê to fekê xo mara veradu.
Mêrik qebul kenu. Daykê xo ra vunu:
— Dayê, ez ha şina bacar, heqim (Dr.) het. Ez qayila mêine bibî. Bêlya qij mira peyda nêbenî?
Qalê lacê ey qet weşê dadî nêşina.
Dadî vuna:
— Lacem, şue. Ez zona sucê to nîyu. Cara ena cêne to qijun nêuna. Qayila sucê xo to seraku.
Lacê ê şınu heqim het. Hêkim yew hakê ê merdim tera vêcenu, vunu:
— Ma hakê to ceribnenî. Badê yew aşm, ti honc yên ma. Hakê to finênî ca û pêyînê mêine ez eskena fikrê xo vacî.
Badê yew aşm, merik şinu hêkim het. Hêkim hakê ey finenu ca û merik vano qusir tod çîniku. tepiya ageyrenu, yenû kêye.
Daykê ey pawe lacê xo ya. Lacê ey yenû kê, daykê ey pers kena û vuna:
— Lacem, de vac, hêkim tora wa se?
Lac vunu:
— Dayê, hêkim wa: “Qij tora nêbenî, sucê cêne to çînu.”
Dadî zaf qehriyena û vuna:
— Lacem, ena kerdinê to ez kişto!
Şar şinu, merdim kişenu, honc suc xo ser nêgênu.
Ti şi piyorê suc girot xo ser û ameyî kêye. Homa to islah bikû! Ez heqê xo tora helal nêkena.
Irfan Kaya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder