Yew sunnî ma zêr kuen yew kêneka elewî.
Şin, kênek wazênî.
Êdetê ma gorê merdim lacêk yên pîye ser,
yew merdim xo miyanê de vicinênî,
vûn: «Şo, fekê yên bigêrî, hêma ma şêrî biwazê.»
Merdim lacêk şino kê yên, vûno:
«Ma qayîlê merdimê yew bînanî bî.»
Lacî ma û kêna şima zerrê yên yew binanîr esta.
«Şima qebûl bikerî, ma pa merdiman xo ya yênî kêna şima,
pê emîrê Homaya lacê xo wazênî.»
Şima vanî se?
Dayê kênek vûna:
«Ez qayila hê, vêr zoma vînî.
Dima encax ez qerarê xo bidî.»
Merdimê zoma, zoma gên şînî kê yên.
Dayê kêna persena û vûna:
«Ero, laco, namê to çino?»
Lacêk vano:
«Namê mi Ömero.»
Dayê kêna vûna:
«Hûûû, de bon, cira!
Sunnî wo, bes nîyo, namê yi zî Ömer û…»
Irfan Kaya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder