Brê Şex Said Efendi û Şex Mêydîn Efendi
Şex Said Efendi û Şex Mêydîn Efendi, Hayrabolu qezayê Kırklareli de sürgûnî mendibî.
Vanî, şari ucay zaf şinî serê Şexî û tirê pers kerdînî. Şex çi vatê, çi nêvatê, her tim yewna xo ra gerrê Şex hukmatê xo di kerdîn.
Yew roc, yew merdim verê qehwexonê Şexî ra vano:
— Siz bizim askerleri kapınızda öldürdünüz. Hepiniz haydutsunuz!
Şex miyanê cemaatî de ronişte bi, merdimî ra goştarî ken û "e merdımra vano:
— Ma Kird, feqîr yew millete. Di biz û çend tenê kêrg ma; yew baxçe ma qicikî tena estî. Êskerê şima tim roc û şew binê perçinonê ma de gêrênî.
Dima Şex vano:
— Ma vatînî: “Dê qey dizdî?”
Ma nê vatîn ki ma pêra pul û malê şima bigêrî. Ma nê vatî ki ma êskerê şima bikîşî.
La hal û meselê êskerê şima ma in qedebî.
Şex agêreno ê merdimî ra vano:
— Çi gurê êskerê şima estibî ke binê perçinonê ma de gêrênî?
Ez her roc binê perçinonê şima de bigeyrenî, mı cenî, veyvon û kêynon şima tamaşa bikerdîn. Şima sekerdîn?
Qalê Şex serra, zuwanê merdim kilit beno.
Merdim ucay heta o waxt bi hêrsa ra qalanê xo kerdibî, vatê Şex serra bêdeng monênî;
Şex rid ê qalanê xo ser, şeş aşm zêde, zered mendibî.
Irfan Kaya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder