Westê asîn Markar — Kanîreş

Kanîreş (Karliova) waxt verî yew westê asîn Markar esti bî.

Markar êslê xo Arminî bi, la bestê êrd xo bî. Hettûn merg xo, Kanîreş di westayê asîn kerd. Zaf însan verî yi dî, zenaatê bunder bîyî.

Şarî Kanîreş zafîn tede kerwayî kerdi bî.

Vatişan gore, kam bişinî het yew hacê kêyî biviraştînî, vêrî merdim ra pers kerdinî.

Vatinî:

— Ez şimar hacê gawîr virazî yan hacê bisilmanan virazî?

Mehnay inê yena zunayiş:

Karê gawir rind û şedînayî yanî êmrê derg; karê bisilmanî ercûn û çiko xirabin bi.

Bisilmanan vatînî:

— Zê karê gawirû virazî, kî wa rind û şedînayî û êmrê derg bibo.

Vatê, inson ser karê xo kerdînî.

Markar di qij yi estî bî: yew lac û yew kêna.

Namê kênê yi Marî bî, la bele tera vatînî Meryem.

Vatişan gore, Marî zaf rind yew kêna bî.

Beg Kanîreş şînî Marî vera, qayilî Marî di bizevci. La belê Marî nêwazena yew bisilman dî bizevcî. Ni vazîyet sera rehatê Marî nêdûnî.

Marî û bray xo babî xo ra vanî:

— Bavo, ma ni welat hîn terk bikerî, hol beno?

Markar vano:

— Ez in erd'id amaya dinya, ez êrd xo terk nêkena.

Lac û kênayî yi hewîlyênî şînî Istanbolid, ca donî xo. Markar tena Kanîreşid maneno.

Markar hîn bîyû ixtîyar, nêşken kar û gurê zî bikero. Tena bîn bonê xwi di cuwîyeno.

Yew mude ser vîyerenu, emrê yi beno tamam. Markar mireno.

Began Kanîreş ra ew waxt Reyîsê Beledîya Hêsen Lutfî vendenû şarî Kanîreş û vano:

— Gelo, in merdim çiqas dînê yi bisilman nîyû, la belê yo zî oladî welatê ma wo. Xizmetê yi mar zaf bîy. Heqa ma na cinazê yi wedarî?

Şarî Kanîreş vano:

— Ni merdim bisilmanê nîyû, ma cinazê yi nêwedarênî.

Reyîs cinazê Markar wedarneno û tazîyê Markar zî kê xo di nûno ro.

Heskerdenê Markar şîn tazîyê Markar.

Lac û kênê yi eşnawênî babî yin merdo. Istanbul ra dunî ra yênî Kanîreş. Şînî Hêsen Lutfî zîyaret kênî.

Vanî:

— Homa tora razî bo. To baykê ma bê wahar nêwerdo. Cinazê to darita wî. Ni semedra ma pê zaf şeyn bîy, cîr hurmet kênî û agêyrenî Istanbul.

Meselê Markar zî in qede bî.