Şêx Tahar Efendî, bray Şêx Seîd Efendî, rocek yeno Çolig.
Ew waxt Çolig hema zêrê derî, yanî Çarşuyê Cêr, bi. Çarşuye nêwe zaf gird bi; çi hocê bikerdîn çarşuyê cêr dî peyda bînî.
Şêx Tahar Efendî dema çarşuyê ra derbas beno, yew xort vîneno. Xort sêr astorê xo di zaf lotik erzeno. Şêx tamasê xort keno û qet nêvîneno ke astor çiqas barê giran dayo ser xo.
Şêx beno nêzdîyê xort û pers yi keno:
— Xorto, ti komcaray?
Xort vano:
— Ez êşîrê Pueğ ra wo.
Şêx Tahar Efendî hinek tamaşê xort keno û vano:
— Na, êşîrê Pueğ ha kom cada? Çerrê nomê na êşîr mi nê eşnawito!
Xort zî bêdeng nêmoneno, vano:
— Xalo, êşîrê ma ni dere ra cor ti şêrî Qasmun esto. Qasmon ra wet dew esti. Ê dew bestê êşîrê ma, Pueğ, ê.
Şêx Tahar Efendî nê huyeno, la belê tebessum keno û vano:
— Xorto, vullay ni welatêd di êşîr estî! Yew êşîrê Mistûn-Botyun esta, yew zî êşîrê Xelon esta.
Peyra binek tamaşê xortî û astorê yi keno û vano:
— Sobîna, êşîr mi nê eşnawitî!
Xort zî qet xem n"ekeno û nêvano Şêx çi vato. Sêr Astorê xo ra lotik erzeno û rêyar xo dewam keno.
Şêx Tahar Efendî zî pêra ci temaşê keno. Zerê xo de vano:
“Ma nêzanî ke êşîrê welatê ma çiqas zaf bîyê; her kesê ke astorê xo ra lotik erzeno, xo êşîr hêsebîneno!”
— Irfan Kaya
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder