MEHEMÊD MI RIZKÛN KENO VILA

Xala Xezal û Mehmed

Xala Xezal yew lacî ye, tena wo.
Lacî yê benû pîl şînu esker. Xala Xezal teyna mûnêna.

Dewic pîze pê veşnenê, her roj xatirê Xala Xezal persênî:

— Xala Xezal, Mehmed ra xeber esta yan çîna?

Mehmed mektubê xo yewinî erşawito, û mektubê xo yewinî de vûnu:

— Dayê, mi hîma rind ca xo nîdawo. Mektubê dîyin de ez hâlê xo nûsena.

Xala Xezal mektubê dîyin pawena.
Epey roj serra vîyerenê, mektubê dîyin yen û qûweno destê Xala Xezal.

Mehmed mektubê xo de vûno:

— Dayê, ez daya ceyê rizkûn. Ez îtyadê eskerîr rizkû kena vîla.

Keyfê Xala Xezal pê yenû.

Yew dewic sobina roj hunê Xala Xezal ra pers kena:

— Xezal, Mehmed ra xeber esta?

Xala Xezal vûna:

— Esta! Mehmed biyo merdim û zaf pîl.

Dewic vûnu:

— Mehmed esker de bîyo çinay?

Xala Xezal hîna vûna:

— Mehmed biyo merdim û zaf pîl.

Dewic meraq ken û vûnu:

— Mehmed biyo serbazê eskerûn?

Xala Xezal vûna:

— Nê.

Dewic vûnê:

— Biyo çine de, mi mefatasn vacê?

Xala Xezal hîna vûna:

— Bîyo yew merdimêk zaf pîl.

Ya dewic meraq ra fatesnena.
Dewic vûnu:

— Pîl Hûma û? Mehmed biyo Hûma?

Xala Xezal vûna estagfurullah !

— Nê.

Dewic vûnu:

— Biyo pexmer?

Ya vûna:

— Nê.

Dewic vûnê:

— Ê de hin vac, mi mefatasn!

Xala Xezal vûna:

— Ew kû rizkûn kenû vîla, Mehmed biyo ew.

Dewic hûyeno, vûnê:

— Encax Hûma eşkenû rizkûn vîlaker!

Mehmed Hûma ra bîyo pîl û wî rizkûn kenû vîla!

Irfan Kaya