NOMÊ MI FARZ Û

 Waxtê verê de, dewun palî di yew axa û yew zi xizmetkarî esto. Axa zaf destê tepêşte wo.

Xizmekar reuna goşt newerdo, zêre ey şina goşt. Axay xora lomê kenû.

Yew mudeto derg key aga di goşt nipêşê wo.

Xizmekar duay keno û vano: “Huma biker nizdîra yew axa yan zi şex bîyeru meyman axay bibi,
axa ew waxt yew kawir sarê bibirnu, ma goşt bori.”

Yew mudetê derg viyereno,

yew şex rojek benu meymanê axayî.

Aga yew kawir sarê birnenu.

Ceneyê xizmetkar kawir pêçena, waxtê şumi kawir nona serê sînî, bena şex ver di nona ru. Şex kolun îşlik xo uncen diyar û sînî sera goşt kawir wenu.

Xizmetkar pey ber di vindenu, tamaşe şex kenu.

Şex tamom kawir wenu, binek goşt sêr sînî di monenu.

Xizmetkar duay kenu, vano: “Huma bikeru, pîyorê goşt ti nîşk bori, to qirik di bimînu.”

Şex binek arîsîyenu, reyna sînî serê goştıg mendo.

Vano: “Lokme peyin verdiş sünnet û, dima lokme peyin zi zor dun xo benu xo fêk, ser tepsî bê estu tewey newerdenu.”

Dima xizmetkarî sofrê dunu, arîye benu zerre, onîyenu bê estun tewey nemendu.

Axa vendenu xizmetkarê xo, vano: “Şue aw û legen biyar wa efendî destun xo bişu.”

Xizmetkar aw û legen anu, aw rêşnenu yi dest, yo destun xo û fêk xo şuwenu. Şex onîyenu xizmekar ra, la bele xizmetkar çim yi tadaye hers biyo û qeldapey onîyenu şex ra.

Dîqqat şex uncen û xizmetkar ra pers kenu:

“Biko, name to çino?”

Xizmekar vano “Name mi Farz û.”

Şex vano: “Halla halla, ni qeyde name ez ha newe eşnawena.”

Xizmekar cad vano: “Hi, ez vaci, name mi sünnet û ti mi zi bori.”

Şex fahm kenu çim xizmetkar goşt di mendu.

Şex geyrenu axay ra vano: “Axa, çim xizmekar mid mendu, qey Homay, ti yew dik sarê bibirni, bidî xizmekar xo. Marî yi emş yeni mi ser, mi vênî.”

Irfan Kaya