ŞEYX TAHAR Û FEQİ

 Bray Şeyx Said, Şeyx Tahar Efendi cuyayiş yi zêde Darahêni de viyertin. Rocek Çarşuyê Darahêni de geyrenu, yew feqî şino yi het.

Feqî vano:

— Efendi, ez vahar ponc qicun o. Ez idarera zaf sist o. Ti xeyr xo de zunayê mi biceribnenî? Zunayê mi beso se. Ti yew icaze bidê mı, ez yew dew do xo ra malatî bikero.

Efendi vano:

— Feqî, çend pers mi to ra estî? Ti bizonî ke ez icaze dano to. Siba bê mi het, ez to îmtîhan kena.

Feqî rocê bin şino Efendi het. Efendi yi imtîhan keno û onîyeno ke zunayê feqî bes o.

Feqî vano:

— Efendi, qurban, ti mi berşav yew dew ez şer û malatî bikero?

Efendi vano:

— Ti şinî Mıyalon, dew bê malay a.

Feqî beno şeyn dun û ra şino keyê. Cene xo ra vano:

— Cene xo arye fîn, ma siba şinî Mîyalon.

Cene feqî xo duna arye. Rocê bîn dunî ra, pa qicun xo ya şino Mîyalon.

Feqî dew dî yew mudet malayê keno. Dew de yew merdim mireno. Feqî şert û qaydeyê îslamî şuvênê, kefen keno. Dewic cinaze genê û şinê serê mezarî.

Feqî uniyeno ke mezel xelet kenîyo. Vano:

— Ni mezel xelet o. Gera newe mezel bikenê.

Dewic mezel zey feqî newe ra kenên.

Feqî vano:

— Din ma gore, sarê meyît ma gera bidê hetê qible wa.

Dewîc vanê:

— Feqî, ma zey xo meyît xo hêk kenê. Sarê meyîtûn ma piyorî het bîna tadayê.

Feqî vano:

— Şima hêtûn eyr xeletî kerda.

Dewic vanê:

— Feqî, ma xelet nîyî, ti xeletî.

Dewic û feqî ti verî şinê. Dewic zey xo meyit hêk kenê.

Feqî hers beno, mezarûn ra kueno durî û şino keyê. Ni vaziyetî ra zaf qehryen, la belê feqî dest ra tewe neno.

Yew mudet serra vîyêreno û feqî şino Darahênî. Xonc raşt Şeyx Tahar Efendi yeno.

Efendî vano:

— Feqî, mabîn to û Mıyalonıc û senin û?

Feqî vano:

— Efendi, mi mabîn ma zaf hol bi, hêtûn merg Mêh, 

Meh dinyayê xo bedelnay. 

Ma meyit şit û berd serê mezel, hêk biker. Mi va: “Ma sarê Meh, dîn ma gore, gera ma bidê hetê qibla wa.”

Dewicun qebûl nêkerd û va: “Ma sarê meyîtûn xo hêtûn eyr ma dawu het bina.”

Yew mira yew yin ra, dewîcun zey xo kerd û sarê Meh da het bîn.

Ni semedra ez binê dewicûn ra şîkawa.

Efendî hers beno, cîrgêno feqî ra û vano:

— Herê mi, qin ra, torî sarê Meh çi lazım o? 

Dewic sarê Meh kam het o, donî wa bidî?

— Mi to erşawit dew, ti dewîcûn ra nimac bikerî û îdare xo bikerî. To rî lazım nîyo gurêy dewicûn. Dewic xo ra çi qeydeyê tyo yeni wa berî.

Irfan Kaya