TI QEZA WIRAZÎ EZ WÎLAYET VIRAZENA

 1950 ra pêy, miyabin Xarpêt û Mûş, rêya asin (demiryol) virazîyên. Xebatkarê rêya asinî zafî Lazî bî.

Laz Memed, İstasyonê Çirraxirab (Süveren) de mendinî û westa-yê rêya asinî bî. Emrê xo dî nimac nêkerdîbî.

Yew roc, şin û benû meymanê yew şex.

Xizmekarê şex, nimacê sibê dî. Memed westa wareznênû nimac.

Xizmekar vûnî:
— İtîya kêye, şex û gera ti desmac bigerî û nimac bikerî.

Westa onîyênû xo û xizmekarî tena yî, vûnî:
— Qey şex nêwarişt û?

Westa xizmekarî ra vûnî:
— Vende şex bidî ma, pero pîya desmac bigerî û nimac bikerî.

Xizmekar vûnî:
— Ez şex ra terseno, ez vendê yî nêdî. Şex bacê mi bêarz kenû.

Westa vûnu:
— Ez vendenê şex.

Şin û berî vadê şex kuenû, şex benû aya.

Westa vûnu:
— Şex, waxtê nimac amo. Warzê ma, desmac biger û nimac bikerî.

Şex hûn xo qayil nêbîyê bixerepno, westa-yê ra vûnu:
— Memed Bey, ti nimacê xo bik, ez pacê qaza kena.

Westa vûnu:
— Şex, sen kaza yaparsan vallahi ben vilayet bile yaparım!

Westa zi nimac nêkenû. Tepîya agêrenû şin û kuenû miyanê cilê xo.

Na mersela, pîlan ma tim vatenî. Ew waxt mi virdibî..

İrfan Kaya